Friday, 26 February 2016

ఇంతకంటే సుద్దులు నే మెరఁగము - అన్నమయ్య కీర్తన

ఈ వారం అన్నమయ్య కీర్తన:

ప.    ఇంతకంటే సుద్దులు నే మెరఁగము
       వింత లెల్లా నీకు విన్నవించంగ వచ్చితిమీ                ||

చ.    మనసెల్లా నీమీఁద మంతనాలు చెలులతో
       తనువు పానుపుమీఁదఁ దరుణికిని
       కనుగొంటే దయ పుట్టు కదా నున్నవారికైనా
       వినవయ్య నీకు విన్నవించంగ వచ్చితిమి.                ||
2.    గురిగాఁ జేయు చెక్కుపై కొనచూపు నీ రాకకై
       జరయు నిట్టూర్పులు చన్నులమీఁద
       కరకురా యైనాను కరఁగుఁబో నీకు వలె
       వెరగంది ఇదే విన్నవించంగ వచ్చితిమి.                             ||
3.    అలయిక తనలోన అసలు నీ కౌఁగిటిపై
      సెలవుల లేనగవు శ్రీవేంకటేశ
      కలిసితి వింక మేడకంబమైనా నిగిరించు
      వెలసే వేడుక విన్నవించంగ వచ్చితిమి.                    ||

భావమాధుర్యం:

         దేవి చెలికత్తెలు శ్రీనివాసునికి విన్నవించుకొంటున్నారు.  అన్నమయ్య వారిలో ముఖ్యమైన చెలికత్తెగా భావించుకుని ఈ కీర్తనలో ఇలా విశదీకరిస్తున్నాడు.  

         స్వామీ! ఇంతకంటె ఆమె ‘కతలు’ వివరించలేమయ్యా! అన్నీ వినడానికి వింత వింతగా ఉంటాయి. ఆమె విరహవేదన చూడలేక నీకు విన్నవించుకుందామని వచ్చాము. ప్రభూ! తానొకపక్క చెలులతో మంతనాలు చేస్తున్నా ఆమె మనసంతా నీమీదే ఉన్నదయ్యా! ఆమె శరీరమే పాన్పుమీద ఉన్నది. ఆ తరుణిని కనులారా చూస్తే పరాయివారికైన దయ పుడుతుంది. నీవు స్వతహాగా కరుణానిధివని నీకు విన్నవించ వచ్చాము.

          దేవా! ఆమెను గమనించు. తన చేయి చెక్కిలిపై జేర్చి క్రీగంట నీ రాకకై ఎదురు చూస్తూనే ఉంది. ఆమె నిరాశతో నిట్టూరుస్తుంటే ఆ వేడికి చనుగవ వేడెక్కుతున్నాయి. ఆమెను చూస్తే నీ వంటి రాతిహృదయం కలవారి గుండె అయినా కరిగి తీరాలి. మేము కూడా భయపడి నీ వద్దకు వచ్చాము.

         స్వామీ! తనలో శ్రమచేత  ఆమె అలిసిపోయింది. అయినా నీ కౌగిలిలో స్వాంతనకై  నిరీక్షిస్తున్నది. ఆమె పెదవులపై చిరునవ్వు మాయలేదు. ఓ శ్రీవేంకటేశ్వరా! ఒంటి స్తంబపు మెడలోని రాణివలెనున్న ఆమెను నీవు కూడితే పొందే వేడుక వివరించ వచ్చామయ్యా..          

Tuesday, 16 February 2016

ఇంట గెలిచి కా నీవు యిక రచ్చ గెలిచేది. వెంటనే ఆనతీరాదా వినవలె నేను. - అన్నమయ్య కీర్తన




ఈ వారం అన్నమయ్య కీర్తన. 13.2.16

ప.       ఇంట గెలిచి కా నీవు యిక రచ్చ గెలిచేది.
          వెంటనే ఆనతీరాదా వినవలె నేను.
౧.       మాయలెంత సేసినాను మచ్చికెంత పూసినాను
          ఆయెడ నావలె నిన్నునాపె నమ్మీనా
          కాయవు నీ ఘాతలివి కందువ మచ్చములివి
          యేఇంతి సేసినవంటే యేమనేవు నీవు?               ||

౨.       కల్లలెన్ని ఆడినాను కదిసెంత గూడినాను
          యిల్లదే నావలె నాపె యియ్యకొనీనా 
          తెల్లని కన్నులతేట దిష్టమైన యా చెమట
          చెల్లబెట్టుకొని యాపె చింతవాప గలదా?                ||

౩.       నెమ్మినెంత  పొగడినా నీకు నీకే పొగడినా
          రమ్మని  నావలెనాపె రతి గూడీనా
          యెమ్మెల శ్రీ వేంకటేశ యెనసితివిటు నన్ను
          సమ్మతించనాడనెట్టు సరసమాడేవు.                             ||

భావం.   అన్నమయ్య ఈ కీర్తనలో యింతులకు ‘ఈర్ష్య’ సహజమైనదని  నొక్కి వక్కాణిస్తున్నాడు. అందులోనూ తన మగనికి వాంఛ రేపగల మగువను భార్య సహించలేదు. నాయిక స్వామితో ఏమంటున్నదో చూడండి.
          స్వామీ! నీవు ఇంట గెలిచాక కదా! రచ్చ గెలిచేది? ఆమెతో తమరి పాట్లు వెంటనే ఆనతిస్తే విని నేనూ ఆనందిస్తాను. ఒకటి మాత్రం నిజం. నీవెన్ని మాయలు చేసినా ఎంత చనువు చూపినా నిన్ను ఆవిడగారు నమ్మటమనేది కల్ల. నీ వంటిమీద ఈ గాట్లు, మచ్చలు ఏ ఇంతి సేసినవి అని ఆమె అంటే తమరి సమాధానమేమిటో? నీవు నోటికి వచ్చిన అబద్ధాలు చెప్పినా, దగ్గరయై యెంత సముదాయించినా నావలె ఆమె నిన్ను ఇట్లాంటి విషయాలలో నమ్ముతుందా? అది ఎన్నటికీ జరిగే పని కాదు. తేటగా మెరుస్తున్న నీ కళ్ళు, కంటికి కనిపిస్తున్న ఈ చెమటలు  పోనీలే అని ఆమె సరిపెట్టుకోదు. అది ఆమెని తప్పక బాధిస్తుంది. స్వామీ! నీ నామమెంత పొగిడినా నిన్ను రమ్మని నావలె రతికి ఆహ్వానించదు. శ్రీ వేంకటేశా ! నాకు సుఖమిచ్చినట్లు దానికియ్య లేవు. ఇది నిజం.

Thursday, 28 January 2016

బాలభాస్కరదేవు బంగారు కిరణాలు - త్యాగయ్య పై కరుణశ్రీ పద్యం


త్యాగరాజు ఆరాధనోత్సవాల సందర్భంగా కరుణశ్రీ పద్యం :

బాలభాస్కరదేవు బంగారు కిరణాలు
            కమలాకరాలలో కదలు లీల
శారద పూర్ణిమ చంద్ర చాంద్రీద్యుతుల్
            నెలరా కపోలాల నిమురు లీల
మధుర మోహన మంద మలయ మారుతములు
            వల్లి పదాగ్రాల వ్రాలు లీల
జలధరస్వామి శీతల వర్షధారలు
            సస్యకాంతల ముద్దుసలుపు లీల
తీయతీయని శ్రుతులు త్యాగయ్య కృతులు
శ్రోతృహృదయాల నానంద సుధలు చిందె;
ప్రాజ్యమైన సంగీతసామ్రాజ్యమునకు

రాగమయ రాజరాజు : మా త్యాగరాజు  ::

Monday, 25 January 2016

శ్రీపతి ఈతడుండగా జిక్కినవారి నమ్ముట ...అన్నమయ్య కీర్తన.




 ఈ వారం అన్నమయ్య కీర్తన.

ప.       శ్రీపతి ఈతడుండగా జిక్కినవారి నమ్ముట
          తీపని మీసాలమీది తేనే నాకుత సుండి.      !!

౧.       తలచినంతటి లోనె దైవమెదుట గలడు
          కొలువలేరని యట్టి కొరతే కాని
          ఇల నరులగొలుచు టెందో కోకలు వేసి
          బలుకొక్కెరలవెంట బారాడుట సుండి          !!

౨.       శరణన్న మాత్రమున సకలవరము లిచ్చు
          నిరతి మరచినట్టి నేరమే కాని
          పొరి నితరోపాయాన బొరలుట గాజుపూస
          గరిమ మాణికమంటా గట్టుకొంట సుండి.      !!

౩.       చేత మొక్కితే చాలు శ్రీ వేంకటేశుడు గాచు
          కాతరాన సేవించని కడమే కాని
          ఈతల నిది మాని మరిన్ని పుణ్యాలు సేసినా
          రీతి నడవి గాసిన రిత్త వెన్నెల సుండి.        !!

భావం:   శ్రీపతి నమ్మిన వారిని కాపాడుటకు సిద్ధముగా  నున్నాడు.  ఇతడుండగా  తక్కినవారెవరో తమను రక్షింతురని నమ్ముట, వలసినంత తేనె చెంతనుండగా దానిని ఆస్వాదింపక మీసాలపై తేనే తీపని నాకుటవంటిది సుమా!

          తలచినంతమాత్రమున ఆదుకొనుటకు ఆ దైవము ఎదుటనే ఉన్నాడు. కాని ఆయనని కోలువనేరని లోపము మనలోనే కలదు. నారాయణుని కొలువక నరులను గొలుచు టెట్లున్నదనగా – తెల్లని వస్త్రముల నెచ్చటనో వేసి అల్లంతదూరమున నున్న కొంగలను జూచి గుడ్డ లని భ్రమించి వాటివెంట పరుగిడినట్లున్నది. 

          శరణన్న మాత్రమున సకలవరములు ఇచ్చుటకు శ్రీహరి సిద్ధముగా నున్నాడు. ఆతని భక్తవాత్సల్యమును మరచిన నేరము మనయందే యున్నది. ఆ దేవుని శరణనక ఇతరములైన ఉపాయములతో కోరికలను తీర్చుకోవాలనుకోవడము గొప్ప మాణిక్యమని భ్రమించి మిలమిల మెరిసే గాజుపూసను ధరించినట్లే సుమా!

          చేయెత్తి మొక్కిన చాలును, శ్రీ వేంకటేశ్వరుడు అన్నివిధముల భక్తులను కాపాడును. చంచల చిత్తముతో ఆయన పట్ల నిర్లక్ష్యము వహించి, అతనిని సేవించని లోపము మనలోనే కలదు. శ్రీ వేంకటేశ్వరుని నమ్మి మ్రోక్కక ఇతరములైన పుణ్యము లెన్ని చేసినను అడవిగాచిన వెన్నెలవలె నిష్ప్రయోజనమే సుమా!   

నరహరి నీ దయ మీదట నా చేతలు గోన్నా? అన్నమయ్య కీర్తన.



.ఈ వారం అన్నమయ్య కీర్తన.
ప.       నరహరి నీ దయ మీదట నా చేతలు గోన్నా?
          శరణాగతియును జీవుని స్వతంత్రము రెండా?                   !!
౧.       మొరయుచు నరకపు వాకిలి మూసిరి హరి నీ దాసులు       
          తెరచిరి వైకుంఠపురము తెరువులు వాకిళ్ళు,
          మరిపిరి పాపములన్నియు నుగ్గుగా నిటు తూర్పెత్తిరి
          వెరవము వెరవము కర్మపు విధులిక మాకేలా?                 !!
౨.       పాపిరి నా యజ్ఞానము పరమాత్ముడ నీ దాసులు
          చూపిరి నిను నామతిలో సులభముగా నాకు,
          రేపిరి నీపై భక్తిని రేయిని బగలును నాలో
          వోపము వోపము తపములు ఊరకే ఇకనేలా?                  !!
౩.       దిద్దిరి నీ ధర్మమునకు దేవా! శ్రీ వేంకటేశ్వర !
          అద్దిరి నీ దాసులు నీ ఆనందములోన
          ఇద్దరి నీ నా పొందులు ఏర్పరి చిటువలె గూర్చిరి
          వొద్దిక నొద్దిక నాకిక నుద్యోగాములేలా ?                         !!

భావము:  నరహరీ! నీ దయ నాపై గల్గిన పిమ్మట  నాకై నేను చేసికొనవలసిన పనులు కొన్ని మిగిలియున్నవా? నిన్ను శరణు జొచ్చిన జీవునికి మరల స్వతంత్రత ఎక్కడిది?
          శ్రీహరీ! నీ దాసులు ఆనందముతో నరకపు వాకిలి మూసిరి. వైకుంఠపుర వాకిళ్ళు తెరిచిరి. మా పాపములన్నిటిని నుగ్గుగా చేసి తూర్పారబెట్టిరి. ఇక మేము భయపడవలసిన నిమిత్తము లేనేలేదు. మాకిక కర్మకాండకు సంబంధించిన విధులతో పని ఏమి ?
          పరమాత్మా! నీ దాసులు నా అజ్ఞానమును తొలగించి, నిన్ను నా మనస్సునందే నిన్ను నాకు సులభముగా జూపిరి. రేయి పవళ్ళు నీప భక్తిని కలిగించిరి. మేమిక తపములు చేయజాలము. నిష్ప్రయోజమైన తపస్సులతో నిక మాకేమి పని?
          దేవా! శ్రీ వెంకటేశ్వరా! నీ దాసులు నన్ను నీ శరణాగతునిగా నొనర్చి ధర్మమును నేర్పిరి.  నీ నామస్మరణచే కలుగు ఆనందములో ముంచిరి. నీకు, నాకు ఒద్దికగా పొందు నేర్పరిచిరి. ఇంకనాకు వేరే ప్రయత్నములేలా?
          హరిని  జేరుటకు హరిదాసులైన ఆచార్యులే మార్గదర్శకులు. వారు ఆశ్రితుల పాపములను తొలగింతురు. అజ్ఞానమును హతమార్చి భగవంతునియందు భక్తిని కలిగింతురు. ముక్తికి త్రోవ జూపుదురు. జీవునికి దేవునితోబంధము కలిగించెదరు. కాన ఈ కీర్తనలో జీవులకు ముక్తి గూర్చుటయందు హరిదాసుల సహాయముండవలెనని అన్నమయ్య చక్కగా వివరించాడు.